skip to Main Content

Sunday in Minsk!

Η φύση στο Μινσκ είναι κάτι πέρα για πέρα μαγευτικό. Πριν έρθω εδώ είχα ακούσει πως έχει πολύ όμορφα τοπία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είχα φανταστεί ότι θα αντίκριζα τέτοια ομορφιά. Τις μέρες του φθινοπώρου, στην κυριολεξία, η φύση δίνει ρεσιτάλ και οι αποχρώσεις που παρατηρώ στα φύλλα και στα δέντρα, είμαι σίγουρη πως δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε κανένα χαρτί. Ο καιρός σιγά σιγά ετοιμάζεται για να υποδεχτεί το χειμώνα και έτσι οι τελευταίες μέρες του ήλιου είναι θαύμα.

Το Μινσκ έχει πολλές δραστηριότητες και ευκαιρίες να περάσεις ένα ωραίο απόγευμα με τους φίλους ή με την οικογένεια. Μετά από τη ρουτίνα της εβδομάδας, όταν έρχεται το Σαββατοκύριακο, όλος ο κόσμος βγαίνει με την οικογένειά του και την παρέα του στα πάρκα, στα λούνα παρκ, κάνει βόλτες στο ποτάμι με τις βάρκες ή βόλτα στο δάσος. Μια από αυτές τις μέρες ήταν και η κατάλληλη ευκαιρία για να εξερευνήσουμε την πόλη με τα ποδήλατα. Όσο ο καιρός ακόμα μας το επέτρεπε, αποφασίσαμε να αδράξουμε την ευκαιρία να δούμε τη μαγεία της φύσης του Μινσκ. Σε πολλά σημεία της πόλης θα βρεις μέρη που μπορείς να νοικιάσεις ποδήλατο για μια ώρα. Και η τιμή; 60.000 λευκορωσικά ρούβλια είναι 3 ευρώ! Για μια ώρα ήταν ότι έπρεπε!

Καλή παρέα, υπέροχη θέα, μαγευτικά μέρη, καθαρός αέρας ήταν τα καλύτερα συστατικά για να κάνει εκείνη τη μέρα αξέχαστη. Περάσαμε μέσα από το διάσημο (και όχι άδικα) Γκόρκι παρκ και εκεί ήταν που μου κόπηκε η ανάσα με την ομορφιά. Βολτάραμε δίπλα από το ποτάμι, ανεβήκαμε στα παιχνίδια του λούνα παρκ και κρυφοκοιτάξαμε έναν αγώνα χόκεϊ, καθώς δεν είχαμε εισιτήριο.

Η μέρα δε θα μπορούσε να τελειώσει καλύτερα από το να φάμε σε ένα παραδοσιακό ουκρανικό εστιατόριο. Εδώ υπάρχουν εστιατόρια και μαγαζιά πάρα πολλών χωρών (ακόμα ψάχνω ελληνικό!!!! ) Μετά από ποδήλατα, καθαρό (και παγωμένο) αέρα, η σούπα ήταν η πρώτη επιλογή και η αγαπημένη μου σούπα εδώ στο Μινσκ είναι η λεγόμενη Σαλιάνκα. Είναι παραδοσιακή λευκορωσική σούπα με ψιλοκομμένα κομμάτια διαφόρων κρεάτων, ελιές και λεμόνι. Πάντα στις σούπες, στη μέση, βάζουν μια μεγάλη κουταλιά από γιαούρτι, το λεγόμενο Σμετάνα, για να δώσει γεύση και φυσικά για να μην καίει τόσο το φαγητό. Το κοτόπουλο με τα φασολάκια, ήρθε και έδεσε στο τέλος.

Από όλη αυτήν την πανέμορφη βόλτα, το μοναδικό μου παράπονο είναι πως μια φωτογραφία δεν μπορεί να μεταδώσει την ομορφιά και τα χρώματα και τις εικόνες που βλέπουν τα μάτια. Το μάτι είναι η καλύτερη φωτογραφική μηχανή!

 

IMG_0593 IMG_0594 IMG_0596 IMG_0598 IMG_0604 IMG_0608 IMG_0609 IMG_0610 IMG_0614 IMG_0632 IMG_0633 IMG_0641 IMG_0655 IMG_0656 IMG_0657 IMG_0658 IMG_0660 IMG_0662

Comments

comments

This Post Has 2 Comments
  1. Μπράβο κορίτσι μου !!! Μία τέλεια ξενάγηση , πολύ καλός γραπτός λόγος !!! Τελικά έχεις πολύ ταλέντο στο να περιγράφεις ταξίδια, εμπειρίες, εικόνες και συναισθήματα !!!!Τώρα σου αρέσου τελικά τα ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ ;;;;;;

    1. Ευχαριστώ!! Τα όμορφα και καινούργια μέρη σου βγάζουν και μοναδικά συναισθήματα! Όσο για τα φασολάκια, τα έφαγα και είπα και πολλά τραγούδια!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top
Follow

Follow this blog

Get every new post delivered right to your inbox.

Email address